عملگر های ریاضی در ++C

عملگر های ریاضی در ++C :

عملگر های ریاضی در ++C به صورت زیر تعریف می می شوند :

/ تقسيم % باقيمانده + جمع – تفریق * ضرب

بدیهی است که حاصل این عملگر ها می تواند صحيح یا اعشاری باشد . در زبان ++C برای انجام عمليات جمع و تفریق با 1 دو عملگر دیگر نيز وجود دارد که هدف از ایجاد آنها عموم راحت تر کردن کار بوده است.

++ جمع خود محتوای متغیر با 1

— کم کردن 1 واحد از محتوای متغير

نکته ی مهم در استفاده از این دو عملگر اخير توجه به نقش های مختلف آن در اولویت های مختلف . است یعنی اینکه a++ با ++a تفاوت خواهد داشت .و عملگر — نيز به همين ترتيب است

برای اینکه بهتر متوجه منظورم بشوید به مثال های زیر توجه بفرمایيد :

#include  <iostream.h>

int main()

{

int c;

c = 5;

cout << c << endl; // print 5 sim-power.ir

cout << c++ << endl; // print 5 then postincrement

cout << c << endl << endl; // print 6

c = 5;

cout << c << endl; // print 5 cout << ++c << endl; // pre increment then print 6 http://sim-power.ir

cout << c << endl; // print 6

return 0;

}

در خروجی برنامه ی فوق خواهيم داشت :

5

5

6

5

6

6

توجه : endl خط فرمان را سطر پایين تر می آورد . فرق آن با n\ در این است که n\در داخل ” ” نوشته می شود اما endl خودش به تنهایی نگاشته می شود .

مسئله ی 1 : برنامه ای بنویسيد که دو عدد را گرفته و مجموع آنها را در خروجی چاپ کند .

// http://sim-power.ir program for suming up two numbers !

#include  <iostream.h>

int main()

{ int num1,num2,sum;

cout<<“please enter the first integer number ! : ” ;

cin>>num1;

cout<<“please enter the second integer number ! : “;

cin>>num2; sum=num1+num2;

cout<<” The sum is “<<sum<<” \n”;

return 0;

}

برنامه ای بنویسيد که حقوق پایه و تعداد فرزندان یک کار گر را از ورودی گرفته و حقوق کل وی را از فرمول زیر بدست آورد : * 10 فرزندان + حقوق پایه = حقوق کل

#include <iostream.h>

int main()

{

int child,salary,wholesalary;

cout<<” Enter yor child’s number: “;

cin>>child;

cout<<” Enter your salary :”;

cin>>salary;

wholesalary=salary+10*child;

cout<<“your whole salary is : “<<wholesalary<< endl;

return 0;

}

آرایه های چند وجهی : آرایه های چند بعدی ، نوع پيشرفته تری از آرایه ها هستند که می توانند اطلاعات بيشتری را در خود ذخيره کنند . و در عوض نيز کار های پيشرفته تری را انجام دهند . (فعلا تا همين کافی است ! در قسمت های بعد بيشتر درباره کاربرد های اینها آشناخواهيد شد . ) ساختار کلی برای استفاده از آرایه های چند بعدی به صورت زیر است :

Type Arayname

[size1][size2]…[sizeN];

 

برای مثال در در نمونه ی زیر آرایه ی 2 kami دارای بعد می باشد که دارای 2 سطر و ستون است . می خواهيم مقادیر اوليه ی این آرایه را بگيریم 1 و مقدار به آنها اضافه کنيم و بعد مقادیر آرایه ی kami را چاپ کنيم :

#include <iostream.h>

int main()

{

int kami[2][2];

cin>>kami[1][1];

cin>>kami[2][1];

cin>>kami[1][2];

cin>>kami[2][2];

kami[1][1]++;

kami[2][1]++;

kami[1][2]++;

kami[2][2]++;

cout<<“kami [1][1]:

“<<kami[1][1]<<endl;

cout<<“kami [2][1]:

“<<kami[2][1]<<endl;

cout<<“kami [1][2]:

“<<kami[1][2]<<endl;

cout<<“kami [2][2]:

“<<kami[2][2]<<endl;

return 0;

}

عملگر های منطقی : در جدول زیر انواع عملگر های مقایسه ای یا منطقی را مشاهده می فرمایيد:

AND &&

OR ||

NOT !

> کوچکتر

>= کوچکتر یا مساوی

< بزرگتر

=< بزرگتر یا مساوی

== مقایسه

!= نا مساوی

?: انتصاب شرطی

بيشترین استفاده ی از عملگر های منطقی یا مقایسه ای در ساختار های شرطی است . برای آشنایی با ساختار های شرطی به مطلب بعدی توجه فرمایيد .