“ابزار MATLAB برای محاسبه تنش از تصاویر: مستقل از اندازه فیزیکی نمونه‌ها”

این مجموعه از فایل‌های MATLAB (.m) به منظور محاسبه تنش (strain) از تصاویر توسعه یافته است و به طور مستقل از اندازه فیزیکی نمونه‌ها عمل می‌کند. این فایل‌ها قادرند تنش را در دو جهت افقی و عمودی محاسبه کنند. این ابزارها توسط سه نفر در دانشگاه جانز هاپکینز توسعه یافته‌اند: راب تامپسون، دانیل گیانولا و نویسنده اصلی کدها (که اکنون در موسسه فناوری کارلسروهه در آلمان مشغول به کار است). دانیل گیانولا اکنون در دانشگاه پنسیلوانیا مشغول به کار است.

در این ابزارها، توابع متعددی برای پردازش تصاویر و محاسبه تنش‌ها به کار گرفته شده‌اند. یکی از ویژگی‌های این کدها، توانایی محاسبه تنش‌ها در جهت‌های مختلف و انجام تحلیل‌هایی است که می‌تواند مستقل از ابعاد فیزیکی نمونه‌ها باشد. این توابع برای استفاده در تحقیقاتی که بر اساس تصاویر میکروسکوپی یا اسکن‌های دقیق انجام می‌شوند، بسیار مفید هستند.

در صورتی که شما از سیستم‌عامل لینوکس استفاده می‌کنید، لازم است که برخی از توابع را به صورت دستی تغییر دهید. به عنوان مثال، باید فایل‌های cpcorr.m و findpeak.m را در پوشه کاری خود کپی کرده و نام آن‌ها را تغییر دهید (مثلاً به cpcorr2.m). پس از تغییر نام، خطوط فراخوانی در فایل‌های automate_image.m و RTCorrCode.m نیز باید به روز شوند تا با نسخه تغییر یافته سازگار باشند. همچنین، استفاده از ابزار “Parallel Computing Toolbox” اختیاری است، که می‌تواند سرعت محاسبات را افزایش دهد.

این توابع از سیستم‌عامل‌های ویندوز به خوبی پشتیبانی می‌کنند، اما به دلیل تغییرات خاص در سیستم‌عامل لینوکس، نیاز به کمی تنظیمات اضافی دارند.

اگر سوالات خاصی دارید، می‌توانید با افراد مسئول تماس بگیرید. در بالای هر فایل .m توضیحاتی در مورد نحوه استفاده و تماس با مسئول آن فایل‌ها آورده شده است. برای اطلاعات بیشتر، می‌توانید به ایمیل‌های شخصی توسعه‌دهندگان مربوطه مراجعه کنید:

• chris.eberl@kit.edu
• sven.bundschuh@kit.edu

این مجموعه ابزارها برای تحلیل‌های پیشرفته و تحقیقاتی که نیاز به محاسبات دقیق تنش از تصاویر دارند، می‌تواند ابزاری بسیار مفید باشد.

همبستگی تصویر دیجیتال (DIC) و ردیابی یک تکنیک اندازه گیری است که برای اندازه گیری تغییر شکل و حرکت اجسام با استفاده از تصاویر دیجیتال استفاده می شود. این روش اغلب در مهندسی، علم مواد و بیومکانیک برای مطالعه رفتار مواد تحت بار استفاده می شود.

در DIC، یک الگوی تصادفی بر روی سطح جسم مورد مطالعه اعمال می شود. سپس، یک سری تصاویر دیجیتال از جسم در طول تغییر شکل آن گرفته می شود. با مقایسه این تصاویر، می توان میزان تغییر شکل و حرکت جسم را تعیین کرد.

ردیابی تصویر یک تکنیک مرتبط است که برای ردیابی حرکت یک جسم در طول زمان استفاده می شود. این روش اغلب در برنامه هایی مانند نظارت تصویری و رانندگی خودکار استفاده می شود.

DIC و ردیابی تصویر ابزارهای قدرتمندی هستند که می توانند اطلاعات ارزشمندی در مورد رفتار مواد و اجسام ارائه دهند. این تکنیک ها در طیف گسترده ای از کاربردها، از مطالعه شکستگی استخوان تا تجزیه و تحلیل حرکت وسایل نقلیه، استفاده می شوند.